Dağların derinliklerinde,
toprağın kalbinde Kybele vardı.
Ege’nin bereketi, yabani otların gücü,
bedenin hafızası ondan gelirdi.
Toprakla temas eden herkes
Kybele’nin ritmine girerdi:
yavaş, güçlü ve gerçek.
Kadınlar, doğumdan sonra
bedenlerini kutsamak için
toprak kokulu yağlar yakardı.
Kybele, bedenin bilgeliğiydi.